Ο Δημήτρης Αϊβαλιώτης‏ στο musicdreams.gr

Ο Δημήτρης Αϊβαλιώτης‏ στο musicdreams.gr

Δώσε 3 συμβουλές για κάποιον που ξεκινάει την καριέρα του
Για καθέναν ο όρος καριέρα μπορεί να κατέχει και διαφορετικό νόημα. Θα πρέπει να συνυπολογίζουμε τους παράγοντες Άστρο και κατάλληλη στιγμή – αυτό που συχνά λέμε timing – Ωστόσω, αν κάτι θα ήθελα να μοιραστώ με έναν νέο, φιλόδοξο άνθρωπο που κάνει τα νηπιακά του βήματα στο χώρο μας, αυτά θα ήταν :
α) Να θέσει τους στόχους του και να παραμείνει προσηλωμένος σε αυτούς – χωρίς εκπτώσεις. Αυτό φυσικά χρειάζεται καλή γνωση του εαυτού μας και έναν αδιάκοπο αγώνα εξέλιξης των δυνατοτήτων μας,
β) Χρήσιμες αρετές παραμένουν η επιμονή και η υπομονή σε όλη τη διαδρομή. Οι δυσκολίες και τα «όχι», δεν είναι παρά σκαλοπάτια προς την επιτυχία.
γ) Συχνά και εξαιτίας της απειρίας, οι δυσκολίες μπορεί να μας καταβάλλουν, η αναγνωρισημότητα να μην είναι διαχειρίσιμη μιας και η πίεση της επιτυχίας μπορεί να είναι δυσβάσταχτη και να οδηγηθεί κανείς εύκολα στην έπαρση ή να αποκλίνει. Ο στόχος όμως είναι εκεί και μας παρατηρεί. Όπως είπε και ο διάσημος Αμερικανός συγγραφέας Χένρι Τζέϊμς, «είναι η Τέχνη που δημιουργεί τη ζωή». Κάθε σπουδαίος πολιτισμός, έχει και τα σπουδαία μυαλά του – τους αληθινούς καλλιτέχνες, άρα δεν πρέπει να αμελούμε το βάρος που φέρει η ιδιότητά μας αυτή.

01Πιό ευτυχισμένη / δυστυχισμένη στιγμή ;
Ευτυχισμένη στιγμή, όταν σε ηλικία 9 ετών απέκτεισα το πρώτο μου πιάνο. Δεν κοιμήθηκα όλη τη νύχτα απο τη λαχτάρα και την αγωνία μου. Δυστυχισμένη / ες στιγμές, η απώλεια αγαπημένων προσώπων – δυσαναπλήρωτα κενά. Το μόνο που χρειαζόμαστε πραγματικά είναι η υγεία μας. Όλα τ’ άλλα μπορούν να είναι στο χέρι μας.

Τι σε σοκάρει;
Η αναίδεια και το ψέμα !!! Δυστυχώς στις μέρες μας, απαντώνται συχνά….

Τί σε συναρπάζει ;
Ο,τιδήποτε γαληνεύει και θρέφει την ψυχή μου.

Αν άλλαζες επάγγελμα, τί θα ήθελες να κάνεις;
Υποθετικά μιλώντας ;;; Πιστεύω πως με οτιδήποτε καταπιανόμουν, θα είχα ανάγκη να περιστρέφεται γύρω από την καλλιτεχνική έκφραση. Είναι που όλοι οι καλλιτέχνες, έχουμε γεννηθεί με δημιουργικές ανησυχίες, ένα μικρόβιο στα μύχια του μυαλού και της ψυχής, που χρειάζεται πάντα να τρέφεται και να μοιράζεται.

Βάλε έναν τίτλο στη συνέντευξη..
» Η 5η Εποχή – το μέσα μου » ή » Έχω μια 5η εποχή μέσα μου «.

Το νόημα της ζωής για σένα ;114
Θα δανειστώ φράσεις απο την αποχαιρετιστήρια επιστολή του Μαρκές : » Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν οτι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν πως γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται. Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα πως το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα απ΄τους ανθρώπους…. Έμαθα πως κανείς δικαιούται να κοιτά τον άλλον απο «ψηλά» μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού χωρίς να γνωρίζουν, οτι η αληθινή ευτυχία, βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά..
Το νόημα της ζωής για μένα λοιπόν ?? Μα η επίγνωση του θείου Δώρου της ίδιας της Ζωής !!! Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μας δίνει και άλλες ευκαιρίες να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει.

 Άν μπορούσες να ταξιδέψεις στο παρελθόν, σε ποιά εποχή θα ήθελες να βρεθείς;
Ως καλλιτέχνη και μουσικό ειδικότερα, θα με εξέφραζε η Αναγεννησιακή περίοδος, η ιστορική περίοδος Μπαρόκ που την ακολούθησε και το συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ύφος, μιας και χαρακτηρίστηκε απο ένα έντονο δραματικό και συναισθηματικό στοιχείο, με σκοπό να εξυψώσει τον άνθρωπο μέσα απο τα πάθη και τα συναισθήματά του, εκλαμβάνοντάς τον σαν μέρος ενός συνόλου. Θα ήθελα να έχω γνωρίσει σημαντικούς συνθέτες των προηγούμενων αιώνων όπως ο Μπάχ, ο Χέντελ, ο Vivaldi κ.α, καθώς και ιερά «τέρατα» του Ελληνικού θεάτρου.

Τίτλος που δεν θα ξεχάσεις;
Εν όψει της κυκλοφορίας του πρώτου μου προσωπικού άλμπουμ, ο τίτλος «5η Εποχή», θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένος μέσα μου. Άλλωστε είναι εκείνος ο τίτλος που υποδηλώνει και καταθέτει εμένα τον ίδιο. Τα βιώματα, τις προσλαμβάνουσες, τις καλλιτεχνικές μου ως τώρα ανυσηχίες, την ψυχική και μουσική μου αναζήτηση, τους στόχους που «κεντάνε μέσα μου, τον ήχο του λόγου. Είναι η δική μου 5η εποχή και ευχομαι να την αγκαλιάσει και να την υποδεχτεί με αγάπη ο κόσμος, όπως την πιστεύουμε οι συνεργάτες μου και εγώ.

Αγαπημένο σου ρητό / απόφθεγμα / γνωμικό ;
Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα. ( Ν. Καζαντζάκης )

58 (2)Τί δεν σου αρέσει στη δουλειά σου ;
Τί είναι αυτό που σου αρέσει στη δουλειά σου ;
Θα επιθυμούσα τα πράγματα στη δουλειά μας να ήταν πιό «αθώα» – με ότι συνεπάγεται αυτό. Οι σχέσεις και οι συνεργασίες να ήταν πιο αρμονικές. Άλλωστε εκφραζόμαστε όλοι απ’ τη δημιουργία, εργαζόμαστε απο την ίδια πλευρά. Ο καθένας όμως έχει διαφορετική ανθεκτικότητα.
Εκείνο που περισσότερο μου αρέσει, οι καλλιτέχνες μέσα απ’ όποια έκφανση κι αν εκφράζονται, είναι αυτοί που ανυψώνουν το πνευμα, μας κάνουν να γελάμε και να κλαίμε, μπορούν ακόμη και να διαμορφώσουν το πνευματικό μέλλον του πολιτισμού μας.

Ποιοί είναι οι κύριοι παράγοντες που σε οδήγησαν εκεί που έφτασες ;
Εκφραζόμουν πάντοτε απο τη δημιουργία, ήμουν και παραμένω ανήσυχο πνεύμα. Από το σχολείο κιόλας, οργάνωνα τις θεατρικές – μουσικές παραστάσεις, συγκέντρωνα τους συμμαθητές μου, έκανα ακροάσεις….σαν να ήμουν ο Φον Καραγιαν…(γέλια)
Άκουγα μουσική – ένα τραγούδι αρκούσε να με ταξιδέψει και έλεγα αυτό θέλω να κάνω. Έβλεπα θέατρο στην τηλεόραση και έλεγα θέλω να είμαι στη σκηνή. Με μάγευε όλο αυτό, μα πιο πολύ γέμιζε το μέσα μου σαν παιδί και συνεχίζει να με ολοκληρώνει ώς άνθρωπο.

Πότε έκλαψες τελευταία φορά ;
Είμαι ευσυγκίνητος άνθρωπος. Ένα μουσικό άκουσμα – ένας στίχος, αρκεί να με ανατριχιάσει, μια τυχαία εικόνα στο δρόμο, μια σκηνή απο ταινία, μια στιγμή στο φιλικό μου περιβάλλον…ανεξάρτητα αν με αγγίζουν βιωματικά ή μη – μπορούν σίγουρα να φέρουν δάκρυα στα μάτια μου.
Τολμώ να πώ όμως, οτι είμαι ταυτόχρονα και σκληρός, σαν να πατώ αυτόματα ένα κουμπί μέσα μου και να κλείνει η δίοδος των ερεθισμάτων. Αυτό αρκετές φορές έχει αποβεί σωτήριο – ειδικά στη δουλειά μας – και άλλοτε όχι.

Περιμένεις πως και πώς;162 (3)
Ανυπομονώ για το live στο υπέροχο Holy Wood Stage που θα μας φιλοξενίσει στις 22 Απριλίου, αφού είναι ουσιαστικά ο προάγγελος του πρώτου μου άλμπουμ και η αφορμή της αναγγελίας του, καθώς και η αφετηρία των εμφανίσεών μου για όλο το καλοκαίρι. Ένα live που θα εμπεριέχει ρεπερτόριο απο ό,τι έχω αγαπήσει μέχρι τώρα, διασκευές κομματιών που θα ήθελα να έχω τραγουδήσει, μέσα απο την προσωπική προσέγγιση αυτής της άλλης εποχής που κρύβω μέσα μου, της δικής μου μουσικής 5ης εποχής. Ιδιαίτερη τιμή για μένα, αποτελλεί η συνεργασία με το μαέστρο μου, τον εξαίρετο μουσικό και συνθέτη κ. Χρίστο Θεοδώρου, που επιμελείται της μουσικής και των ενορχηστρώσεων – «ηθικό αυτουργό» της αρτιότητας των εμφανίσεων μας.Έχω επίσης τη χαρά και την τιμή, να φιλοξενώ ως guest μια ιδιαίτερη φωνή, έναν αγαπημένο μου άνθρωπο και μια εξαιρετική καλλιτέχνιδα – τη Μικαέλα Δαρμάνη. Μια ερμηνεύτρια, που πρωτοακούγοντάς την, με μάγεψε ο χαρακτηριστικός τρόπος που ερμηνεύει και με συνεπήρε το χρώμα της φωνής της. Αδυμονώ να συνυπάρξουμε επί σκηνής με κάποια ντουέτα – μιας και εκπέμπουμε σε ίδια καλλιτεχνικά μήκη. Σας περιμένουμε λοιπόν όλους, να κάνουμε ένα μουσικό ταξίδι, με μοναδικό προορισμό….εκείνη την άλλη εποχή, που καθένας μας κρύβει στα μύχια της ψυχής…

 Όταν τα βρίσκεις σκούρα ;
Κάνω μια παύση στη στιγμή, θυμάμαι οτι στην εσωτερική μας ψυχική/χρωματική παλέτα υπάρχει πάντα το άσπρο, ανασυντάσσομαι γρήγορα και δουλεύω ώστε το σκούρο να αρχίσει τις διαβαθμίσεις του όσπου να γίνει κατάλευκο.

Γιατί κάποιος να παρακολουθήσει μια εμφάνισή σου; Αυτή εν προκειμένω; 
Θα ήθελα να γνωρίσουν το ταξίδι μου, να μοιραστούμε εικόνες μέσα απο τη δική μου ματιά, να γίνουμε συνεπιβάτες μιας νέας διαδρομής χωρίς προορισμό, χωρίς πυξίδα. Δεν περιγράφεται η ματιά, η κίνηση, ο ήχος… Είναι μια αμφίδρομη ενέργεια που θρέφει και τις δύο πλευρές.

Leave a Comment