Ο Χρήστος Δάβρης στο music-dreams.gr

Ο Χρήστος Δάβρης στο music-dreams.gr

Χρήστο να πάμε λίγο «πίσω». Πότε είναι η πρώτη σου επαφή με τη μουσική;

Η πρώτη μου επαφή ήταν όταν ήμουν 13 ετών. Είχα μια φλογέρα στο σπίτι και προσπαθούσα να ακούσω και στη συνέχεια να αναπαράγω μια μουσική μελωδία. Μετά από δύο χρόνια περίπου, ήθελα να πάρω ένα έγχορδο. Τα κρητικά ακούσματα λόγω της μισής καταγωγής μου επικράτησαν και έτσι επέλεξα το λαούτο.

Το πρώτο σου ερέθισμα δηλαδή ήταν η κρητική μουσική. Στην πορεία σου όμως διακρίνουμε την ενασχόληση σου και με άλλα είδη μουσικής. Που οφείλεται αυτό;

Πρώτον, οφείλεται στις επιρροές μου. Οι παρέες, οι άνθρωποι, η καθημερινότητα μου άλλαξαν μέσα στο χρόνο. Δεύτερον, η ασχολία μου με το έντεχνο τραγούδι είναι ένα ακόμα ενδιαφέρον που είχα από την παιδική μου ηλικία.

Έχεις σπουδάσει μουσική; Πες μας μερικά πράγματα για το πώς ξεκίνησες να παίζεις και να τραγουδάς.

Δεν έχω κάνει μουσικές σπουδές, όχι. Ξεκίνησα με πρακτικές μεθόδους έχοντας δασκάλους στο λαούτο τον Πέτρο Καρμπαδάκη και τον Γιώργο Σκορδαλό. Αργότερα, συνέχισα μόνος μου προσπαθώντας με την αίσθηση της ακοής να «βγάλω» πράγματα πουlive_1 ήθελα. Το μεγαλύτερο σχολείο αποτέλεσαν οι ώρες πάνω στο πάλκο. Εκεί βγήκαν τα περισσότερα. Το τραγούδι ήταν από τα παιδικά μου χρόνια στην καθημερινότητα μου, τραγουδούσα και νόμιζα ότι τραγουδάω. Ακόμα το νομίζω…

Ποια είναι η δομή που θέλεις να έχει το πρόγραμμα σου;

Μετά από πολλές δοκιμές αισθάνομαι την επιθυμία να δημιουργώ ένα πρόγραμμα που ξεκινάει ήρεμα, ακουστικά και καταλήγει σε ξεφάντωμα. Θέλω να είναι μια διαδρομή κλιμακωτή που ευελπιστώ να είναι αμφίδρομη μεταξύ εμένα και του κόσμου.

Τι τραγούδια θέλεις να παίζεις στα live σου;

Όλα είναι τραγούδια που αγαπώ, με εμπνέουν, μου θυμίζουν πράγματα, μου φέρνουν εικόνες.

Ας πάμε τώρα στα τραγούδια που έχεις γράψει. Ποια είναι η βασικότερη επιρροή που είχες για αυτές τις συνθέσεις και πως θα τα χαρακτήριζες;

Τα τραγούδια αυτά βασίζονται σε εμπειρίες προσωπικές μου αλλά και άλλων. Όσο ζεις μαθαίνεις, βλέπεις, συλλέγεις συναισθήματα, εικόνες που σε κάνουν να θέλεις να εκφραστείς. Θα χαρακτήριζα αυτά τα τραγούδια ακουστικά και ερωτικά.

Πότε απολαμβάνεις καλύτερα ένα τραγούδι σου; Όταν το ακούς σε μία ηχογράφηση που έχει γίνει σε στούντιοlive_2 ή από ένα live;

Μ αρέσει περισσότερο το ζωντανό. Το άλλο έχει δεχθεί επεξεργασία. Το ζωντανό είναι πιο γνήσιο. Σε μια σκηνή ακόμα και από ένα μουσικό λάθος ίσως να δημιουργηθούν διαφορετικά πράγματα στη συνέχεια από αυτό που ήθελες να κάνεις.

Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά που σου έχει δώσει η μουσική;

Η μουσική είναι επικοινωνία, γνωριμία, διασκέδαση, μελαγχολία. Αυτό είναι μεγάλο χάρισμα και ταλέντο. Χωρίς να απευθύνεσαι σε κάποιον συγκεκριμένα αποτελεί ένα τρόπο επικοινωνίας, που δημιουργεί πλήθος συναισθημάτων που στη συνέχεια επιστρέφουν πάλι σε σένα.

Από τι θέματα πιστεύεις, ότι κάποιος μπορεί να αντλήσει για να γράψει τραγούδια;

Είναι πάρα πολλά. Ο άνθρωπος τραγουδάει γι’ αυτό που αισθάνεται, γι αυτό που βλέπει, γι’ αυτό που κάνει ή του κάνουν. Όταν αλλάζει ο άνθρωπος, αλλάζουν και τα τραγούδια του. Όλα διαμορφώνονται με βάση τις ανάγκες και τα θέλω του. Επομένως, μιλάμε για κάτι που είναι συνάρτηση του χρόνου και της καθημερινότητας του καθενός.

Πες μας πότε είναι το επόμενο live σου και ποιοι θα είναι οι συνεργάτες σου;

Το επόμενο live θα πραγματοποιηθεί στη μουσική σκηνή HolyWood Stage στις 12 Νοεμβρίου. Έναν πραγματικά αξιόλογο χώρο με πολύ ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα, κατάλληλη για όσου θέλουν να παρουσιάζουν τη δουλειά τους. Οι συνεργάτες μου είναι ο Ανδρέας Αρβανίτης στη λύρα, στην ασκομπαντούρα και στην γκάιντα, ο Μιχάλης Σκουτέλης στα τύμπανα και στα κρουστά και ο Θανάσης Σκουτέλης στο μπάσο.

Τι θα ήθελες να πετύχεις στο μέλλον σχετικά με τη μουσική;

Το βασικό σχέδιο είναι και αυτό που λείπει μέχρι τώρα. Μια ταυτότητα, μια δισκογραφική δουλειά για τις ανάγκες που το επιβάλουν. Δεν ξέρω πότε ακριβώς, θα δείξει. Αυτό που πρώτα απ’ όλα θέλω, είναι να παίζω, να τραγουδάω, να διασκεδάζω αυτούς που έρχονται ή θα έρθουν, αυτούς που έχουμε πιει ή θα πιούμε ένα ποτήρι κρασί μαζί… Η παρέα και τα συναισθήματα είναι που μένουν. Κι η μουσική με τον τρόπο της βοηθάει.

 

 

 

Leave a Comment